زمینه و هدف: احساس امنیت اجتماعی از جمله مقولات مهم در هر جامعه ای به شمار می رود و مقدمه ای لازم برای حیات هر نظام سیاسی و اجتماعی است. احساس امنیت، پدیده ای روان شناختی-اجتماعی است که دارای ابعاد گوناگونی می باشد. روش شناسی: پژوهش حاضر به بررسی ارتیاط سرمایه اجتماعی و احساس امنیت اجتماعی در شهر کرج می پردازد. این پژوهش از نوع پیمایشی بوده و جامعه آماری آن را کلیه افراد بالای 15 سال سن را تشکیل می دهند. برای تعیین حجم نمونه آماری تحقیق از فرمول کوکران استفاده شده و بر این اساس 315 بر اساس نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. یافته ها و نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان می دهد که متغیر احساس امنیت اجتماعی در شهر کرج پایین تر از حد متوسط است. نتایج جدول همبستگی دو متغیره همچنین بیانگر آن است که بین اعتماد فردی و مشارکت عینی و احساس امنیت اجتماعی رابطه معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیرهای مستقل 13 درصد از متغیر وابسته را تبیین می کنند.

این پژوهش به منظور بررسی اثربخشی یادگیری مشارکتی بر حمایت اجتماعی و شادکامی دانش آموزان پسر اول متوسطه ی شهرستان قدس صورت گرفته است. این تحقیق از نوع تحقیقات کاربردی است و برای رسیدن به هدف از روش تحقیق شبه آزمایشی استفاده شده است. طرح تحقیق شامل پیش آزمون و پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه ی این پژوهش شاملِ کلیه ی دانش آموزان پسر اول متوسطه ی شهرستان قدس است که در سال تحصیلی 1392-1391 مشغول به تحصیل بودند. برای انتخاب نمونه از روش تصادفی خوشه ای استفاده شد. قبل از هر چیز، از هر دو گروه پیش آزمون حمایت اجتماعی و شادکامی و بعد از پایان دوره در نیمسال دوم، پس آزمون گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها، از شاخص های آمارِ توصیفی شاملِ «میانگین» و «انحراف معیار» و در بخش آمار استنباطی از روش «تحلیل کوواریانس چند متغیّری» استفاده شد. یافته های پژوهش حاکی از اثربخشی بیشتر یادگیری مشارکتی در مقایسه با روش سخنرانی بر حمایت اجتماعی و شادکامی بوده است.

دانش روایت­شناسی به رهبری ساختارگرایان تدوین شد و هدف آن شناسایی چیزهایی است که وجه مشترک همه روایت ها و فقط روایت ها هستند. واژۀ روایت اولین بار توسط تودوروف پیشنهاد شد و در دهه­های گذشته به موضوع مهم بحث و بررسی در تقریباً تمام رشته­ها از هنرهای زیبا و علوم­طبیعی و اجتماعی گرفته تا مطالعۀ ارتباط و رسانه، تبدیل شده است. نقاشی قهوه­خانه­ای یکی از مهم­ترین هنرهای مردمی در ایران است که با تولد جنبش مشروطه و بیداری افکار عامه رونق یافت. در این گونه نقاشی­ها، نقاش موضوعات روایی قهوه­خانه را مطابق با شرحی از زبان نقال، تعزیه­خوان، مداح و روضه­خوان به تصویر می کشید و همچنین بر اساس آنچه در ذهن مردم کوچه و بازار بوده، به نمایش می گذاشت. یکی از مهم­ترین ویژگی­های نقاشی قهوه­خانه­ای، روایی بودن آن است که آن را به نمونۀ موردی مناسبی برای روایت شناسی تبدیل می­کند. از سوی دیگر شبیه­خوانی نیز به عنوان هنر نمایشی فولکلور، اغلب فرم روایی نسبتاً پیچیده­ای دارد. بررسی چگونگی این پیچیدگی نیز شبیه­نامه­ها را تبدیل می کند به مصداق مناسبی برای بررسی های روایت­شناسانه. از این رو در این پژوهش در قدم اول روایت­شناسی ژنت به عنوان چارچوب اصلی پژوهش بررسی شده است. پس از آن نقاشی قهوه خانه ای و نمایش شبیه­خوانی (هر دو به عنوانِ هنری  آیینی ـ مذهبی ـ ایرانی) به طور اجمالی معرفی شده اند. در آخر نیز روایت­پردازی داستان طفلان مسلم در دو هنر، نقاشی ­قهوه­خانه­ای و مجلس شبیه­خوانی، با هدف ارزیابی چگونگی و میزان تأثیرپذیری و تأثیرگذاری بر یکدیگر بر اساس روایت­شناسی ژنت بررسی شده اند. این پژوهش توصیفی- تحلیلی است و در آن از منابع اسنادی ـ کتابخانه­ای و پایگاه­های معتبر اینترنتی استفاده شده است. (پیشنهاد می شود نویسندۀ محترم در اینجا مختصراً به نتایج پژوهش نیز اشاره کنند).

دانش روایت­شناسی به رهبری ساختارگرایان تدوین شد و هدف آن شناسایی چیزهایی است که وجه مشترک همه روایت ها و فقط روایت ها هستند. واژۀ روایت اولین بار توسط تودوروف پیشنهاد شد و در دهه­های گذشته به موضوع مهم بحث و بررسی در تقریباً تمام رشته­ها از هنرهای زیبا و علوم­طبیعی و اجتماعی گرفته تا مطالعۀ ارتباط و رسانه، تبدیل شده است. نقاشی قهوه­خانه­ای یکی از مهم­ترین هنرهای مردمی در ایران است که با تولد جنبش مشروطه و بیداری افکار عامه رونق یافت. در این گونه نقاشی­ها، نقاش موضوعات روایی قهوه­خانه را مطابق با شرحی از زبان نقال، تعزیه­خوان، مداح و روضه­خوان به تصویر می کشید و همچنین بر اساس آنچه در ذهن مردم کوچه و بازار بوده، به نمایش می گذاشت. یکی از مهم­ترین ویژگی­های نقاشی قهوه­خانه­ای، روایی بودن آن است که آن را به نمونۀ موردی مناسبی برای روایت شناسی تبدیل می­کند. از سوی دیگر شبیه­خوانی نیز به عنوان هنر نمایشی فولکلور، اغلب فرم روایی نسبتاً پیچیده­ای دارد. بررسی چگونگی این پیچیدگی نیز شبیه­نامه­ها را تبدیل می کند به مصداق مناسبی برای بررسی های روایت­شناسانه. از این رو در این پژوهش در قدم اول روایت­شناسی ژنت به عنوان چارچوب اصلی پژوهش بررسی شده است. پس از آن نقاشی قهوه خانه ای و نمایش شبیه­خوانی (هر دو به عنوانِ هنری آیینی مذهبی ایرانی) به طور اجمالی معرفی شده اند. در آخر نیز روایت­پردازی داستان طفلان مسلم در دو هنر، نقاشی ­قهوه­خانه­ای و مجلس شبیه­خوانی، با هدف ارزیابی چگونگی و میزان تأثیرپذیری و تأثیرگذاری بر یکدیگر بر اساس روایت­شناسی ژنت بررسی شده اند. این پژوهش توصیفی-تحلیلی است و در آن از منابع اسنادی کتابخانه­ای و پایگاه­های معتبر اینترنتی استفاده شده است. (پیشنهاد می شود نویسندۀ محترم در اینجا مختصراً به نتایج پژوهش نیز اشاره کنند).

شناخت تاثیر پرداخت تسهیلات بانکی با رویکرد بانکداری اجتماعی بر توسعه پایدار روستایی و عشایری با میانجی-گری سرمایه اجتماعی همسو با رویکردهای نظری سرمایه اجتماعی(بوردیو)، توسعه پایدار (آمارتیاسن)، بانکداری اجتماعی(بندیکتر) و توسعه پایدار اجتماعی(مکنزی) هدف این مطالعه بود. روش کمی و ابزار پرسشنامه محقق ساخته بود که آلفای کرونباخ کل بالای 70/0، توسعه پایدار 87/0، برای سرمایه اجتماعی 84 /0و برای بانکداری اجتماعی 93 /0 بوده است. جامعه آماری، دریافت کنندگان تسهیلات بانک توسعه تعاون بود که با نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای پنج استان انتخاب و از استان های منتخب، دریافت کنندگان تسهیلات بعنوان نمونه مورد مطالعه قرار گرفت. برای تحلیل داده ها از مدل-سازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد سرمایه اجتماعی بیشترین نقش را در تبیین فرایند توسعه پایدار داشته و نقش بانکداری اجتماعی در فرآیند توسعه پایدار عشایری(71 درصد)، پررنگ تر ازفرایند توسعه پایدار روستایی(34 درصد) بوده است. محیط زیست مولفه تأثیرگذار بر فرآیند توسعه پایدار بوده که بعد از آن مولفه های سود و در نهایت مردم قرار داشته اند. همچنین سرمایه اجتماعی(40 درصد) در تحقق بانکداری اجتماعی تاثیرگذار بوده است. بنابراین، می توان نتیجه گیری نمود برای اهتمام به توسعه پایدار روستایی و عشایری با مولفه های پایداری اقتصادی، پایداری محیطی و پایداری اجتماعی، توجه به مولفه های سه گانه بانکداری اجتماعی، یعنی؛ سود، مردم و محیط زیست و مولفه های پنج گانه سرمایه اجتماعی، یعنی؛ آگاهی اجتماعی، مشارکت اجتماعی، شبکه اجتماعی، انسجام اجتماعی و اعتماد اجتماعی حایز اهمیت است.

بدن مدار بودن زندگی روزمره در جوامع مدرن کردار برساخت بدن را به فعالیتی روزمره بدل کرده است. یکی از کردارهای برساخت بدن فعالیت های ورزشی است.مفروضه نظری این مقاله برساخت بدن به میانجی فعالیت های ورزشی در محل تقاطع مدرنیته اجتماعی و فرهنگی قرار دارد. بر این اساس بدن به نمایش هویت شخصی و مکان سرمایه گذاری فرهنگ هژمونیک نظام سرمایه داری بدل شده است. هدف این مقاله کاوشی در روایت مردان و زنان طبقه متوسط شهرستان سنندج از ورزش بدنسازی و ارتباط آن با صنعت آراسته گری و همچنین جایگاه این ورزش در برساخت بدن ایده آل مورد پذیرش اجتماعی است. به واسطه تاملات انتقادی که بدن در چارچوب ساختارهای مسلط فرهنگی و اجتماعی سرمایه داری قرار ی دهند، با استفاده از روش تحلیل روایت و استرتژی تحلیل مضمونی داستان بدن را از طریق فعالیت ورزشی بدن سازی تفسیر کرده ایم. یافته ها حاکی از استخراج 8 مضمون فراگیر است: 1) گریز از روزمرگی به میانجی مصرف بدن در بدنسازی 2) بدن جوان جهانی 3) استبداد متریک 4) بدن همچون نمایش 5) اندامگان فانتزی پست مدرن 6) بدن ویترینی مهندسی شده 7) امپریالیسم فرهنگی بدن رسانه ای 8) هویت فردی به مثابه بدن بزک شده. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که ورزش بدنسازی همچون ابزاری در خدمت برساخت بدن تحت استیلای فرهنگ مصرفی هژمونیک سرمایه داری می باشد. بدن مبدل به کالایی فرهنگی شده است .

به منظور بررسی رابطه ادراک و انتظار دانش آموزان از جو کلاس با پیشرفت تحصیلی آنان و هم چنین رابطه ادراک و انتظار معلمان این دانش آموزان از جو کلاس با پیشرفت تحصیلی آنان به طور تصادفی 44 کلاس دخترانه و پسرانه پنجم ابتدایی در نظر گرفته شد که از هر کلاس 4 دانش آموز (N=176) به همراه معلم آنان (N=44) جهت انجام این پژوهش در سطح شهرستان کاشان انتخاب شدند.اطلاعات مورد نیاز، بر اساس پرسش نامه جو روانی - اجتماعی کلاس و کارنامه های تحصیلی دانش آموزان جمع آوری و در تحلیل آماری نتایج از آزمون t (وابسته و مستقل) و تحلیل رگرسیون چند متغیره استفاده شده است.نتایج این پژوهش نشان داد که میزان انتظار از جو کلاس، هم برای معلمان و هم برای دانش آموزان، بالاتر از میزان ادراک است. هم چنین، سطح انتظار و ادراک معلمان از جو کلاس بالاتر از سطح انتظار و ادراک دانش آموزان است و نیز بین ادراک و انتظار دانش آموزان از جو روانی - اجتماعی کلاس با پیشرفت تحصیلی آنها رابطه وجود دارد ولیکن بین ادراک و انتظار معلمان از جو روانی – اجتماعی کلاس با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه ای معنادار مشاهده نگردید. در مجموع، یافته های تحقیق نشان داد که بین جو روانی - اجتماعی کلاس و پیشرفت تحصیلی رابطه معناداری وجود دارد و می توان بر اساس جو روانی- اجتماعی کلاس، پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را پیش بینی کرد.